جدال احسن و مناظرۀ علمی معلول محیط آرام و غیر مشوش

که می بینم که این دشت مشوش

چراگاهی ندارد خرم و خوش (حافظ)

چندی است سخنرانی یکی از نواندیشان دینی در یکی از دانشگاهای اصفهان حرف وحدیث هایی را درپی داشته است. به اصل سخنرانی و چگونگی آن کاری ندارم چرا که خود خوانندگان برای داوری عادلانه یا لااقل منصفانه که بخشی از داوری عادلانه است به این مهم دست بیابند. آنچه در این نوشتار به آن می پردازم موجی است که پس از سخنان این نواندیش دینی بوجود آمد ومتاسفانه بسیار مشوش و تحریک برانگیز بود. در ابتدا لازم است نکته ای را با استاد عزیز جناب مجتهد شبستری مطرح کنم آثار و قلم شیوا و محکم شما سالیان سال در خدمت دین وپیامبر است و چنان پر شور از پیامبر دفاع کرده اید که شایسته هر انسان موحد است اما گلایه این شاگرد از استاد این است که چرا دانشگاه؟!! شاید بگویید پس کجا؟ متاسفانه چند سالی است دانشگاه و حوزه، بی طرفی علمی را بکلی از یاد برده اند . مدعیانی که طرفدار برگزاری جلسات آزاد اندیشی علمی( البته نه بصورت بخشنامه ای بلکه بصورت واقعی و عینی) هستند باید مکانی غیر از دانشگاه و حوزه را برای انجام این کار انتخاب کنند. شما بعنوان یک اسلام شناس خطا و اشتباه را در بیان ونظر قبول دارید در آنجا که به روزنامه اعتماد ملی می گویید: «در این جلسه من از معنای دین ودینداری و تحولات آن و همینطور از معنای نبوت و عصمت انبیا و حدود آنها سخن گفتم. حال ممکن است برخی حاظران کم سن وسال جلسه که از مبانی و مقدمات بحث آگاه نبودند ، درست متوجه کلام من نشده و برداشت ناقص خود را به مقامات بالاتر انتقال داده باشند....» خوشبختانه جناب مجتهد شبستری احتمال خطا را در سخنانشان رد نمی کنند این احتمال خطا از جانب ایشان خود دلیلی بر تواضع علمی ایشان بحساب می آید. نکتۀ بعدی دربارۀ سیاست بازانی!!! است که حرف های ایشان را محکوم کردند و سخن از گفته های شبهه ناک این اندیشمند راندند. براستی نقش سیاستمداران و عالمان دینی چیست؟ چه چیز باعث شده است که سیاست بازان واکنش نشان دهند. از قرائن بر می آید که بحث ایشان یک بحث کاملا دینی و تخصصی است. متاسفانه با نزدیک شدن انتخابات ، همه چیز رنگ و بوی انتخاباتی و سیاسی پیدا می کند حتی فکر واندیشه و این جفا و ظلم به ساحت فکر واندیشه است. تا کی باید در این مملکت همه در امر اعتقادات که بنا برگفته رساله های عملیه مراجع تقلید امریست عقلانی و تحقیقی ، مقلدانه بیاندیشند؟ آیا تحقیق و پژوهش در مبانی اعتقادی باید با هزینه همراه باشد؟ متاسفانه اخلاق و گفتگو خیلی وقت است که از اجزاء مختلف و یکپارچۀ حکومت وجامعه رخت بر بسته است. اخلاق و گفتگویی که دربرهه هایی از تاریخ اسلام و ایران راهگشا و تعیین کننده بود. اتهام زنی و بی بندوباری کلامی و سیاسی و حتی تهدید به مرگ و ترور همه نشانه هایی از رخت بر کندن اخلاق و گفتگو در همه زمینه ها بویژه فکر اندیشه دارد. 

نوشته شده توسط مهدی نادری نژاد در چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387 | موضوع: اندیشه مهر